Njegova Svetost Arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski gospodin Irinej upokojio u Gospodu danas, u 91. godini života. Ili jednostavnije rečeno predstavio se u Gospodu naš patrijarh. A patrijarh Irinej je svim srcem i dušom zaista bio naš, narodni patrijarh. Domaćin koji brine o imovini, pastir koji brine o dušama, otac koji čuva sabornost, vođa koji usmerava stado ka Gospodu.

Na čelu Srpske pravoslavne crkve bio je u teška vremena i u vreme teških iskušenja. Aktuelna pandemija je samo jedna od pošasti sa kojom se susreće crkva braneći svoj status i svoju misiju. Sve snažniji pritisak globalnog, obezboženog sveta je karakteristika našeg doba, a patrijarh Irinej je morao u takvom ambijentu i pod takvim pritiscima da čuva, brani i zaštiti jedini pravi, narodni put pravoslavlja i Svetog Save, na čijem se tronu nalazio. Uspeo je u tome čuvajući jedinstvo crkve baš kada su napadi (valjda sa svih strana) umnoženi i kada su iskušenja zapretila da se ispolje i unutar organizma crkvenog.

Prvi doživljaj koji se javlja na pomisao o blaženopočivšem patrijarhu Irineju je njegovo smirenje. Zračio je krotošću, ponašao se kao onaj koji služi, što nije ostvaljalo nikoga ravnodušnim. Štaviše širio je osećaj empatije što je bio kvalitet njegovih uspostavljenih odnosa sa svim strukturama društva. Na taj način je kao istinski Hristov čovek svedočio svoga i našega Gospoda. Nije Ga propagirao rečima nego, baš kako i dolikuje pravom hrišćaninu i narodnom patrijarhu, svedočio je Hrista delima i energijom pomirenja, što je neretko rezultiralo amortizacijom strasti i stabilizacijom situacije. Takav karakter čoveka bio je spasonosan za SPC u ovim turbulentnim vremenima, ali je imao nemalog uticaja na društvena kretanja i umirivanje političkih tenzija.

Podsetimo, patrijarh Irinej je ustoličen u beogradskoj Sabornoj crkvi 23. januara, dok je na dan 3. oktobra 2010. ustoličen u manastiru Pećkoj patrijaršiji. Na čelo Srpske pravoslavne crkve došao je posle dugogodišnjeg službovanja u Eparhiji Niškoj, u kojoj je bio episkop od 1975. godine. Kao što se vidi bio je dugogodišnji sledbenik Gospoda i sav ispunjen verom u Hrista, kome se zavetovao još daleke 1959. godine kada se zamonašio u manastiru Rakovica. Patrijarh je bio istinski duhovni svetionik narodu i putovođ ometan bezbrojnim ekstremima, koji se eksponiraju i predstavljaju za spasioce i izbavitelje naroda.

Ostavio je neizbrisiv trag u Srpskoj pravoslavnoj crkvi kao duhovni pastir svog naroda, kako u državi tako i u celom svetu. Ono po čemu ćemo se najviše sećati Patrijarha Irineja je blag lik i smirujuća reč, koja ga je krasila i davala utehu  vernicima, kao i svim dobronamernim ljudima.

Neka mu Bog daruje radost sretenja sa Gospodom, kao i učešće u zajednici sa svim svetiteljima i Hristovim svedocima, u sjaju nebeskog – neprolaznog duhovnog carstva.

Milovan Balaban

POSTAVI ODGOVOR

molimo unesite svoj komentar!
ovdje unesite svoje ime