Neverbalni komunikacioni znakovi dele se na paralingvističke i ekstralingvističke znakove.

Paralingvistički znakovi uključuju sve neverbalne zvuke. Dankan i Fiske smatraju da se u paralingvističke znakove ubrajaju svi oni znakovi koji ne spadaju u fonološki sistem jezika. U njih su, dakle, ubrajali i naglašavanje određenih slogova, dok mnogi to smatraju prozodijom i ostalim gramatičkim disciplinama.

Paralingvističkim zanakovima pre svega se manifestuju emocije, iskazi, stavovi i crte ličnosti. Takođe, zvukom se mogu utvrditi i pol, uzrast i nacionalna pripadnost sagovornika.
Poseban značaj imaju u uspešnom ostvarivanju verbalne komunikacije.

Naime, zvuci omogućuju lakše odvijanje konverzacije, a reči poput jeste i nije mogu imati potpuno različit smisao u zavisnosti od paralingvitičkih znakova.

Obično se koriste u kombinaciji sa verbalnim i drugim neverbalnim znakovima, što daje komunikaciji veći smisao i čini je lakšom.

Sem toga, u paralingvističke znakove ubrajaju se razni šumovi. Najčešće se dele na prozodijske paralingvističke znakove i paralingvističke znakove u užem smislu. Dok nam prvi kristališu smisao izrečenog, drugi nam govore o raspoloženju sagovornika kao i o nekim njegovim osobinama.

 

Dragi čitaoci, da biste nas lakše pratili i bili u toku, preuzmite našu aplikaciju za ANDROID

kultivisise.rs

POSTAVI ODGOVOR

molimo unesite svoj komentar!
ovdje unesite svoje ime