Srpska Pravoslavna Crkva i vernici upravo su primili najtužniju vest – Poglavar Srpske Pravoslavne Crkve – Njegova Svetost Patrijarh Irinej preminuo je u 90. Godini,  u Vojno Medicinskom Centru na Karaburmi, gde je bio na lečenju od posledica infekcije virusom korona. Patrijarh je hospitalizovan 05. Novembra.

Ovo je težak udarac za Crkvu i za vernike, u veoma teškim vremenima, kada se i Srbija poput čitavog sveta bori sa globalnom pandemijom KOVID-a 19. ali i za samo Pravoslavlje, koje se često susretalo sa ogromnim izazovima, i borilo za očuvanje svojih normi i Kanona. Patrijarh srpski, g. Irinej bio je jedan od stubova Pravoslavlja, koji se neumorno i predano borio za očuvanje vere i tradicije u narodu, u ovim teškim danima.

Od izbora za Poglavara SPC, Njegova Svetost se suočila sa borbom za očuvanjem Svetinja na Kosovu, teškom situacijom unutar same Crkve, globalnom pandemijom virusa Korona, zbog koje smo najradosniji Hrišćanski praznik Vaskrs dočekali u kućama, Zakonom o slobodi veroispovesti u Crnoj Gori, koji je bio direktni atak na SPC i njene svetinje.

Govoreći o Zakonu o slobodi veroispovesti koji je donet u CG, patrijarh je tada rekao „da će u najskorijem vremenu „bezakoni Zakon o slobodi veroispovesti, koji je bio uperen protiv Srpske pravoslavne crkve biti stavljen van snage“, a nešto kasnije je, komentarišući izbore u CG, rekao  da je : „volja naroda trijumfovala nad samovoljom pojedinca, kao i da je velika radost što su izbori protekli u miru. “

U Vaskršnjoj Poslanici, Patrijarh je pored ostalog istakao da je najvažnije da kao narod ostanemo jedinstveni i podsetio :

„Posle golgotskog stradanja našeg naroda i naše Crkve u 19. veku i u prvim decenijama 20. veka, mitropolije i eparhije naše Crkve, rascepkane po teritorijama prethodnih carstava i država, sjedinile su se u jedinstvenu Srpsku Pravoslavnu Crkvu, čime je  obnovljena naša drevna Pećka Patrijaršija. Bio je to blagoslov Božji našem narodu i našoj Crkvi za naše – do tada neviđeno – stradanje i pokazano trpljenje. Možda ga je najbolje iskazao sveti mučenik đakon Avakum, kada je, odbijajući da se odrekne pravoslavne vere pod pretnjom mučenja i užasne smrti, uskliknuo: „Srb je Hristov, raduje se smrti!” Blagoslovio je Bog naše jedinstvo u borbi za pobedu istine i pravde. Blagodaću Duha Svetoga i snagom nepokolebive vere, nade i ljubavi obnovili smo Pećku Patrijaršiju na čitavom prostoru na kojem žive pravoslavni Srbi, na radost naših predaka, a na ponos svih nas.“

Predvodeći Zaupokojenu liturgiju, a zatim i opelo i sahranu blaženopočivšeg Mitropolita crnogorsko – primorskog, g.  Amfilohija, u svom obraćanju, koje će, kako se ispostavilo biti i poslednje obraćanje Srpskog Patrijarha vernicima, Njegova Svetost je rekla :

„Mitropolit Amfilohije se po ustoličenju susreo sa neslućenim problemima. Susreo se sa narodom otuđenim od vere, većina manastira je pretvorena u torove za stoku. Uz pomoć Božiju, upornim trudom i naporom Amfilohije je apostolskom vrednošću krčio korov na njivi Gospodnjoj. Umesto zvona na kozama i ovcama zazvonila su crkvena zvona. Za relativno kratko vreme duhovno je vaskrsavala Crna Gora i postajala primer srpskoj crkvi i srpskom narodu. Sa Mitropolitom Amfilohijem na čelu imala je snagu da se odupre svih izazovima. Bio je pokretač duhovnih obnova u Crnoj Gori, njegovo ime biće zlatnim slovima upisano u istoriju“

 

BIOGRAFIJA

Rođen je u selu Vidova, kod Čačka, 1930. godine od oca Zdravka i majke Milijane. Na krštenju dobio je ime Miroslav. U rodnom selu završio je osnovnu školu, a potom gimnaziju u Čačku. Po završetku gimnazije upisao se i završio Bogosloviju u Prizrenu, a zatim i Bogoslovski fakultet u Beogradu. Po završenom fakultetu odlazi u vojsku. Po povratku iz vojske ubrzo biva postavljen za suplenta (profesora) Prizrenske bogoslovije. Pre stupanja na dužnost profesora, oktobra 1959. godine u manastiru Rakovica, od strane tadašnjeg patrijarha Germana, prima monaški čin, dobivši monaško ime Irinej. Istoga meseca na dan Sv. Petke 27.oktobra 1959. u crkvi Ružica ispod Kalemegdana, biva rukopoložen u čin jeromonaha.

Dok je službovao kao profesor u Prizrenskoj bogosloviji službovao biva upućen na postdiplomske studije u Atinu.

Kako se navodi u njegovoj biografiji na sajtu Srpske pravoslavne crkve, 1969. godine biva postavljen za upravnika Monaške škole u manastiru Ostrog, odakle se vraća u Prizren i biva postavljen za rektora Prizrenske bogoslovije. Sa te dužnosti 1974. izabran je za vikarnog episkopa patrijarha sa titulom episkopa moravičkog.

Godinu dana kasnije 1975. godine izabran je za episkopa niškog. Na Svetom Arhijerejskom Saboru Srpske Pravoslavne Crkve, 22. januara 2010. godine, izabran je za arhiepiskopa pećkog, mitropolita beogradsko-karlovačkog i patrijarha srpskog, postavši tako 45. Patrijarh Srpske i naslednik trona Svetog Save, nakon smrti Njegove Svetosti Patrijarha Srpskog g. Pavla.

Podsetimo, Patrijarh srpski, g. Irinej predvodio je Zaupokojenu liturgiju i služio opelo, nakon što je Mitropolit Crnogorsko – primorski, g. Amfilohije Radović preminuo, i pretpostavlja se da se nakon toga njegovo zdravstveno stanje pogoršalo, zbog čega je primljen na lečenje u Vojno Medicinski Centar na Karaburmi, gde je jutros preminuo.

 

Neka Mu Gospod podari Carstvo Nebesko – Vječnaja Pamjat

Jelena Nedeljković

POSTAVI ODGOVOR

molimo unesite svoj komentar!
ovdje unesite svoje ime